چشم هایش را روی هم بگـذارد ولـی خوابش نبـرد، بلکه با لذت بیدار است.

اگر به وصل محبوبش رسیده باشد، حتی خسته هم نمی شود.

 در زمـان مـا آن قدر شئونات و تشریفات زندگی هست که انسان محبتش را

بین ده ها چیـز تقسیم کرده است. ایـن محبت جایی متمرکز نشده تا بدانیم

چطور انسان را آتش می زند. ان شا الله باید محبتتان اینطور بشود.

 یک ذره بین آفتاب را جمع و در یـک نقطه متمرکز می کند و کم کم دود بلنـد

می شود و آن نقـطه را آتـش می زنـد. اگـر بتـوانیـم محبتـمان را بـه یـک جـا

متمرکز کنیم، آنوقت می فهمیم کـه محبـت چـه فـایده ای دارد و چه هست.

آنوقت می فهمیم که ما لذتی از زندگی نبرده ایم. ولی باید اینکار را بکنید که

محبتتان به ذات مقدس پروردگار متمرکز بشود و شمـا را آتـش بزنـد و دودتان

را به هـوا بدهد و خاکسترتان را هـم بـه بـاد و هیچ چیز از شما باقی نگذارد.

دیگر وجودی در وسط نباشد.

 این محبت که پیدا شد، اگر قـرآن را بـا بـدترین صدا هـم بخوانـند شما لـذت

می برید، اگر معنایش را هم نفهمید لذت می برید، چشمتان کـه بـه صفـحه

قرآن می افتد، دلتـان از حـال می رود، طاقتتان طاق می شود کـه این سخن

محبوب است.

از فرمایشات استاد

بکنند مسئله ی امـر به معـروف و نـهی از منـکر است. یـک وقت هست کـه

انسان می خواهد تنهـا خـودش را بسـازد، در ایـن صورت خدا هم به او کمک

می کنـد. ولی اصحـاب حضرت ولی عصـر ارواحنـا فـداه بایـد هـم خودشان را

را بسازنـد و هـم مربی دیگـران بـاشند. و الا امام زمـان (ع) شما را برای چه

می خـواهد؟ بـرای همیـن کـه شمـا را بفرستد کـه جامعـه را اصلاح کنید نه

اینکه فقط شمشیر بزنید و خوب بجنگید.

 ولیّ امـام زمـان (عج) کسی است کـه وقتی می بیند یک شخصی انحراف

روحی دارد، اصـلا نمی توانـد راحـت بنشیند. اگـر طـرف زمینـه داشته بـاشد

حتما به او امر به معروف و نهی از منکر می کند.

 چنیـن شخصی هـر چیـزی را می خواهـد تربیت کنـد. حتی نمی تواند ببیند

یک اتاقی نـامرتب باشد. حتی یک کار کوچک را بی نظم و بی حساب انجـام

نمی دهد. اگر صنعتی دارد، کارش را صحیح و کامـل به پایان می رساند. اگر

کشاورز است، می بینید کـه محصول او بهتریـن محصول ها است و کشـاورز

نمونه است. اگر روحانی است، یک روحانی نمونه است.

 ربوبیـت یک صفت الهی است کـه وقتی انسان به مرحله ی کمـال رسید و

بـنده ی واقـعی خـدا شـد، ربّ می شـود. یـعنی مـربی می شود و بـهترین

مظهر ربوبیت این است که انسان امر به معروف و نهی از منکر بکند.

العبودیـة جـوهـرة کنهـها الربـوبیـة. بنـدگی و عبودیـت یک حقیقتی است کـه

باطنش و حقیقتش ربوبیت است.

از فرمایشات استاد در روز پنج شنبه ۱۷ جمادی الثانی ۱۴۲۲ در کلاردشت

یکی از مسائل دیگـری که بـرای یـار امـام زمان (ع) شدن خیلی مهم است،

استغنای طبع است. یعنی چه انسان ثروتمند باشد، چه نباشد، باید طبعش

غنی باشد. چرا؟ به خاطر اینکه اگر طبعش غنی نبـود، به خدمت امـام زمـان

(ع) هم که می رسد، تا حضرت دستشان در جیبشان می رود کـه تسبیح را

در بیاورند، او خیال می کند می خواهند پول دربیاورند به او بدهند.

 انسان اگر گدا طبع شد خواهی نخـواهی توجهش بـه محبـوب نیست.  الآن

چرا ما می خواهیم امام زمان (ع) ظهور کنند؟ همین جا معلوم می شود چه

کسی استغنای طبـع دارد و چـه کسی گـدا طبع است. یک عده می گویند:

آقا بیاید ما را از این گرفتاری ها نجات بدهد، روزیمان زیاد بشود. ببین! خـودت

متوجه نیستی. روی گدا طبعیت امام زمان (ع) را برای شکمت می خواهی.

برای اینکه عدل و داد برقرار کند تا تو راحت باشی او را میخواهی.

 حالت دیگر ایـن است که مـا امام زمان صلوات الله علیه را می خواهیم برای

اینکه روحمـان را بسـازد، به کمالات برسیـم، انسان بشویـم و با او همنشین

باشیـم. اصحـاب خـاص رسول اکـرم (ص) مهاجرینی بودنـد کـه زندگیشان را

دشـمنـان اسـلام گـرفـتـه بودنـد و در مدیـنـه در مـسجـد می خوابیـدنـد و از

گرسنگی سنگ به شکم می بستند. شما هم اگر بخواهید با امام زمان (ع)

باشید، باید استغنای طبع داشته باشید. بگویید: ما در کنار شما باشیم، هـر

چه می خواهد بشود، بشود. ثروت داشته باشیم، باشد. فقیر باشیم، باشد.

گرسنه باشیم، باشد. سیر باشیم، باشد. این را هم باید تمرین کنیم.

از فرمایشات استاد در عصر پنج شنبه ۱۰ جمادی الثانی ۱۴۲۲ در کلاردشت

(ادامه ی مطلب در پست بعد)

شرایط  بیشتری را در خود ایجاد کند تا اینکه حضرت او را از خـواص خـود قـرار

دهند. یکی از شرایطی که بسیار اهمیت دارد، این است که انسان حـد خود

را بشناسد. حضرت امیر (ع) می فرمایند: رحم الله من عرف قدره.

 ما غالبا اینطور هستیم که حد خودمان را نمی شناسیم. بعضی آنقدر تواضع

می کنند که آن طرف می افتند و مبتلا بـه دروغ می شونـد و بعضی هم بـه

خاطر عجب و تکبـری که دارند دروغ می گویند. خودشان می دانند اطلاعاتی

ندارند و چیزی بلـد نیستند، امـا خود را در جایـگاهی قرار می دهند که مردم

فکر کنند او از اعلـم علمـاء است. حالا ممکن است ما بتوانیـم مردم را به هر

نحوی گول بزنیم. اما خدا و امام زمان (ع) را که نمی شود گول زد.

 خودتان را عادت بدهید به واقعیت گفتن ها، به حقیقت گفتن ها.

 هر وقت یک مطلبی را می گویید، یک ادعایی دارید، یک چیـزی را میخواهید

اظهار بکنید، کوشش کنیـد آنچـه را که هست بگوییـد و روی ایـن کار تمریـن

بکنید. همیـن الآن اگر خدا به شما گفـت: به چه دلیـل این حرف را زدی، این

کار را کردی؟ بگویی: به این دلیـل، به این دلیـل. و خدا هم از تو بپذیرد.

انّ ربک لبالمرصاد. پروردگار تو در پناهگاه است. معنایش این است که تو او را

نمی بینی ولی او تـو را می بیند. مـا بایـد همیشه خـود را در محضر پروردگار

بدانیم.

 البته اقرار به گناه، گناه است و خدای تعالی اجازه نـداده که انسان بدیهایش

را اظهار بکند. امـا چه در عمـل و چه در گفتـار خـود را خوبتـر از آنچـه هستید

معرفی نکنید.

از فرمایشات استاد در عصر پنج شنبه ۱۰ جمادی الثانی ۱۴۲۲ در کلاردشت

 دعیتم فیه الی ضیافة الله بالبرکة و الرحمة و المغفرة. دعوت شده اید در این

ماه به مهمانی خدا، با برکت و رحمت و مغفرت.

 مـاه رمضـان برای اولیـاء خـدا و کسـانی که به مقام بندگی و کمال انسانی

رسیـده اند و یـا لااقـل تـزکیه ی نـفـس کـرده اند، بـرکـت دارد. ایـنـها خـیـلی

خوشحال اند. فـرض کنیـد شمـا یـک جـایی بروید که بخواهید مزد بگیرید. به

شما بگویند که هر ثانیه هزار تومان به شما می دهند و حتی در موقع خواب

هم آن لحظات خوابیـدن ولو ده ساعت هم باشد، مـزد دقیقه ها و ثانیه ها را

به شما می دهند.

 وقتی شما در ماه رمضـان خوابیده اید، در دامن لـطف پـروردگار خوابیده اید و

وقتی بیدار می شوید در آغوش مهـر پروردگار هستید. البته این مال کسانی

است که از اولیاء خدا باشند و این مطالب را درک کرده و فهمیده باشند.

 اما برای کسانی که این را درک نمی کنند و با خدا زیاد رابـطه ندارند و اهـل

گناه و معصیت هستند مغفرت و بخشش گناهان است.

 در هـر شبـانه روز از مـاه رمـضـان خـدای تـعـالـی یـک مـیـلیـون گنـاهـکار را

می بخشد و در شب و روز جمعه در هر ساعت یک میلیون.

 هم کسانی که از اولیاء خدا هستند و ماه رمضان برای آنها برکت است باید

مهربـانی پـروردگار را احساس کننـد و هـم کسانی که گنـاهانشان بخشیـده

می شود چـون بـه آنـها مهـربـانی شـده، بـاید مهـربانی پروردگار را احساس

کنند. 

 از فرمایشات استاد در چهارشنبه ۵ رمضان ۱۴۱۴